ماده 105 :

جمع درآمد شرکتها و درآمد ناشی از فعالیت‌های‌انتفاعی سایر اشخاص حقوقی که از منابع مختلف در ایران یا خارج ‌از ایران تحصیل می‌شود، پس از وضع زیان‌های حاصل از منابع ‌غیرمعاف و کسر معافیت های مقرر به استثنای مواردی که طبق ‌مقررات این قانون دارای نرخ جداگانه‌ای می‌باشد، مشمول مالیات ‌به نرخ بیست و پنج درصد (25%) خواهند بود.


تبصره 1 : در مورد اشخاص حقوقی ایرانی غیر تجاری که به ‌منظور تقسیم سود تأسیس نشده‌اند، در صورتی که دارای فعالیت ‌انتفاعی باشند، از مأخذ کل درآمد مشمول مالیات فعالیت انتفاعی‌آنها مالیات به نرخ مقرر در این ماده وصول می‌شود.
تبصره 2 : اشخاص حقوقی خارجی و مؤسسات مقیم خارج ‌از ایران به استثنای مشمولان تبصره (5) ماده (109) و ماده (113) این قانون از مأخذ کل درآمد مشمول مالیاتی که از بهره برداری‌ سرمایه در ایران یا از فعالیت‌هایی که مستقیماً یا به وسیله نمایندگی‌از قبیل شعبه‌، نماینده‌، کارگزار و امثال آن در ایران انجام می‌دهند یا از واگذاری امتیازات و سایر حقوق خود، انتقال دانش فنی‌، دادن ‌تعلیمات‌، کمک‌های فنی یا واگذاری فیلم‌های سینمایی از ایران ‌تحصیل می‌کنند به نرخ مذکور در این ماده مشمول مالیات خواهند بود. نمایندگان اشخاص و مؤسسات مذکور در ایران نسبت به ‌درآمدهایی که به هر عنوان به حساب خود تحصیل می‌کنند طبق ‌مقررات مربوط به این قانون مشمول مالیات می‌باشند.
تبصره 3 : در موقع احتساب مالیات بر درآمد اشخاص‌حقوقی اعم از ایرانی یا خارجی‌، مالیات هایی که قبلاً پرداخت شده‌است با رعایت مقررات مربوط از مالیات متعلق کسر خواهد شد واضافه پرداختی از این بابت قابل استرداد است‌.
تبصره 4 : اشخاص اعم از حقیقی و حقوقی نسبت به سود سهام یا سهام الشرکه دریافتی از شرکت های سرمایه‌پذیر مشمول‌مالیات دیگری نخواهند بود.
تبصره 5 : در مواردی که به موجب قوانین مصوب وجوهی ‌تحت عناوین دیگری غیر از مالیات بردرآمد از مأخذ درآمد مشمول ‌مالیات اشخاص قابل وصول باشد، مالیات اشخاص پس از کسر وجوه مزبور به نرخ مقرر مربوط محاسبه خواهد شد.

تبصره 6* : درآمد مشمول مالیات ابزاری شرکت ها واتحادیه های تعاونی متعارف وشرکت های تعاونی سهام عامل مشمول بیست و پنج درصد تخفیف از نرخ موضوع این ماده میباشد .

*به موجب قانون اصلاح موادی از قانون برنامه چهارم مصوب 1386/11/8 این تبصره به قانون مالیاتهای مستقیم الحاق گردید.


ماده 106 :

درآمد مشمول مالیات در مورد اشخاص حقوقی ‌(به استثنای درآمدهایی که طبق مقررات این قانون نحوه دیگری ‌برای تشخیص آن مقرر شده است‌) از طریق رسیدگی به دفاتر قانونی بر طبق مقررات ماده (94) و بند (الف‌) ماده (95) این قانون و در موارد مذکور در ماده (97) این قانون به‌طور علی‌الرأس تشخیص ‌می‌گردد.


ماده 107 :

درآمد مشمول مالیات اشخاص حقوقی خارجی و مؤسسات مقیم خارج از ایران به شرح زیر تشخیص می‌گردد:
الف ـ در مورد پیمانکاری در ایران نسبت به عملیات هر نوع کار ساختمانی‌، تأسیسات فنی و تأسیساتی شامل تهیه و نصب موارد مذکور، و نیز حمل و نقل و عملیات تهیه طرح ساختمانها و تأسیسات‌، نقشه برداری‌، نقشه کشی‌، نظارت و محاسبات فنی‌، دادن ‌تعلیمات و کمکهای فنی‌، انتقال دانش فنی و سایر خدمات در تمام‌موارد به مأخذ دوازده درصد (12%) کل دریافتی سالانه‌.
ب ـ بابت واگذاری امتیازات و سایر حقوق خود از ایران و واگذاری فیلم‌های سینمایی‌، که به عنوان بها یا حق نمایش یا هرعنوان دیگر عاید آنها می‌شود، به مأخذ بیست درصد (20%) تا چهل درصد (40%) مجموع وجوهی که ظرف یک سال مالیاتی ‌عاید آنها می‌گردد، می‌باشد. ضریب تعیین درآمد مشمول مالیات ‌هریک از موارد مذکور در این بند بنا به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و تصویب هیأت وزیران تعیین می‌شود.
پرداخت کنندگان وجوه مزبور و همچنین پرداخت کنندگان ‌وجوه مذکور در بند (الف‌) این ماده مکلف اند در هر پرداخت مالیات‌ متعلق را با توجه به مبالغی که از اول سال تا آن تاریخ پرداخت‌کرده‌اند کسر و ظرف مدت ده روز به ادارة امور مالیاتی محل اقامت ‌خود پرداخت کنند. در غیر این صورت دریافت کنندگان متضامناً مشمول پرداخت اصل مالیات و متعلقات آن خواهند بود.
ج ـ در مورد بهره برداری از سرمایه و سایر فعالیت هایی که ‌اشخاص حقوقی و مؤسسات مزبور به وسیلة نمایندگی از قبیل ‌شعبه‌، نماینده‌، کارگزار و امثال آنها در ایران انجام می‌دهند طبق ‌مقررات ماده (106) این قانون‌.


تبصره 1 : در مواردی که تمام یا قسمتی از عملیات پیمانکاری ‌موضوع بندهای (الف‌) و (ب‌) این ماده به اشخاص حقوقی ‌پیمانکار ایرانی واگذار می‌گردد، پرداخت کننده وجه باید از هر پرداخت به پیمانکاران ایرانی دو و نیم درصد (5/2%) به عنوان ‌مالیات علی الحساب آنها کسر و ظرف سی روز از تاریخ پرداخت به ‌حساب تعیین شده از طرف سازمان امور مالیاتی کشور واریز کند.
تبصره 2 : در مورد عملیات پیمانکاری موضوع بند (الف‌) این‌ماده در صورتی که کارفرما، وزارتخانه‌ها، مؤسسات و شرکت های ‌دولتی یا شهرداریها باشند، آن قسمت از مبلغ قرارداد که از طریق‌خرید داخلی یا خارجی به مصرف خرید لوازم و تجهیزات می‌رسد مشروط بر آنکه در قرارداد یا اصلاحات و الحاقات بعدی آن مبالغ ‌لوازم و تجهیزات به طور جدا از سایر اقلام قرارداد درج شده باشد از پرداخت مالیات معاف خواهد بود.
تبصره 3 : شعب و نمایندگی‌های شرکتها و بانک های خارجی ‌در ایران که بدون داشتن حق انجام دادن معامله به امر بازاریابی و جمع‌آوری اطلاعات اقتصادی در ایران برای شرکت مادر اشتغال‌دارند و برای جبران مخارج خود از شرکت مادر وجوهی دریافت ‌می‌کنند نسبت به آن مشمول مالیات بر درآمد نخواهند بود.
تبصره 4 : درمواردی که پیمانکاران خارجی تمام یا قسمتی از پیمانکاری موضوع بند (الف‌) این ماده را به پیمانکاران دست دوم ‌اشخاص حقوقی ایرانی واگذار کنند معادل آن مبلغ از لوازم و تجهیزات مذکور در قرارداد دست اول که توسط پیمانکار دست دوم ‌خریداری می‌گردد از دریافتی پیمانکار دست اول از پرداخت مالیات ‌بر درآمد معاف خواهد بود.
تبصره 5 : درآمد مشمول مالیات فعالیت‌های موضوع بند (الف‌) ماده (107) این قانون که قرارداد پیمانکاری آنها از ابتدای سال ‌و به بعد منعقد می‌گردد طبق مقررات ماده (106) این قانون‌تشخیص می‌گردد حکم این تبصره نسبت به ادامه فعالیت های موضوع ‌قراردادهای پیمانکاری که تاریخ انعقاد آنها قبل از سال 1382 بوده ‌است‌، جاری نخواهد بود.


ماده 108 :

اندوخته‌هایی که مالیات آن تا تاریخ لازم الاجراشدن این اصلاحیه پرداخت نشده در صورت انتقال‌ به حساب سرمایه مشمول مالیات نخواهد بود، لیکن در صورت ‌تقسیم یا انتقال به حساب سود و زیان یا کاهش سرمایه معادل ‌اندوخته اضافه شده به حساب سرمایه‌، به درآمد مشمول مالیات‌سال تقسیم یا انتقال یا کاهش سرمایه اضافه می‌شود. این حکم ‌شامل اندوخته‌های سود ناشی از فعالیت‌های معاف مؤسسه در دوران معافیت و اندوخته موضوع ماده (138) قانون مالیاتهای ‌مستقیم مصوب 1366/12/3 و اصلاحیه‌های بعدی آن تا تاریخ ‌تصویب این اصلاحیه پس از احراز شرایط مربوط تا آن تاریخ ‌نخواهد بود.
اندوخته‌هایی که مالیات آن تا تاریخ لازم الاجرا شدن این ‌اصلاحیه وصول گردیده در صورت تقسیم یا انتقال به حساب سود و زیان یا سرمایه یا انحلال مشمول مالیات دیگری نخواهد بود.


ماده 109 :

درآمد مشمول مالیات در مورد مؤسسات بیمه ‌ایرانی عبارت است از:
1 ـ ذخایر فنی در آخر سال مالی قبل‌.
2 ـ حق بیمه دریافتی در معاملات بیمه مستقیم پس از کسر برگشتیها و تخفیفها.
3 ـ حق بیمه بیمه‌های اتکایی وصولی پس از کسر برگشتی‌ها.
4 ـ کارمزد و مشارکت در سود معاملات بیمه‌های اتکایی ‌واگذاری‌.
5 ـ بهره سپرده‌های بیمه بیمه‌گر اتکایی نزد بیمه‌گر واگذار کننده‌.
6 ـ سهم بیمه‌گران اتکایی بابت خسارت پرداختی بیمه‌های ‌غیر زندگی و باز خرید و سرمایه و مستمری‌های بیمه‌های زندگی‌.
7 ـ سایر درآمدها.
پس از کسر:
1 ـ هزینه تمبر قراردادهای بیمه‌.
2 ـ هزینه‌های پزشکی بیمه‌های زندگی‌.
3 ـ کارمزدهای پرداختی از بابت معاملات بیمه مستقیم‌.
4 ـ حق بیمه‌های اتکایی واگذاری‌.
5 ـ سهم صندوق تأمین خسارت‌های بدنی از حق بیمه اجباری‌ مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل ‌شخص ثالث‌.
6 ـ مبالغ پرداختی از بابت باز خرید و سرمایه و مستمری‌ های ‌بیمه زندگی و خسارت پرداختی از بابت بیمه‌های غیر زندگی‌.
7 ـ سهم مشارکت بیمه‌گزاران در منافع‌.
8 ـ کارمزدها و سهم مشارکت بیمه‌گران در سود معاملات ‌بیمه‌های اتکایی قبولی‌.
9 ـ بهره متعلق به سپرده‌های بیمه‌های اتکایی واگذاری‌.
10 ـ ذخایر فنی در آخر سال مالی‌.
11 ـ سایر هزینه‌ها و استهلاکات قابل قبول‌.


تبصره 1 : انواع ذخایر فنی مؤسسات بیمه (اندوخته‌های فنی‌موضوع ماده 61 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری‌) برای ‌هر یک از رشته‌های بیمه و میزان و طرز محاسبه آنها به موجب‌آیین‌نامه‌ای خواهد بود که از طرف بیمه مرکزی ایران تهیه و پس از موافقت شورای عالی بیمه به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی ‌خواهد رسید.
تبصره 2 : انواع ذخایر فنی بیمه مرکزی ایران برای هر یک از رشته‌های بیمه و میزان و طرز محاسبة آنها از طرف مجمع عمومی ‌بیمة مرکزی ایران تعیین خواهد شد. 
تبصره 3 : در معاملات بیمه مستقیم، حق بیمه و کارمزدها و تخفیف حق بیمه و سهم مشارکت بیمه گزاران در منافع و نحوه احتساب آنها با رعایت مقررات تعیین شده از طرف شورای عالی بیمه خواهد بود. کلیه اقلام مزبور به استثنای کارمزد باید در قرارداد بیمه ذکر شده باشد.
تبصره 4 : اقلام مربوط به معاملات بیمه های اتکایی اعم از قبولی یا واگذاری بر اساس شرایط قراردادها ویا توافقهای مؤسسات بیمه ذیربط خواهد بود.
تبصره 5 : مؤسسات بیمه خارجی که با قبول بیمه اتکایی از مؤسسات بیمه ایرانی تحصیل درآمد می نمایند مشمول مالیاتی به نرخ دو درصد حق بیمه دریافتی و سود حاصل از سپرده مربوط در ایران می باشند. در صورتی که مؤسسات بیمه ایرانی در کشور متبوع مؤسسه بیمه گر اتکایی دارای فعالیت بیمه بوده و از پرداخت مالیات بر معاملات اتکایی معاف باشند، مؤسسه مزبور نیز از پرداخت مالیات دولت ایران معاف خواهد شد. مؤسسات بیمه ایرانی مکلف اند در موقع تخصیص حق بیمه به نام بیمه گر اتکایی خارجی مشمول مالیات موضوع این تبصره، دو درصد آن را به عنوان مالیات بیمه گر اتکایی کسر نمایند و وجوه کسر شده در هر ماه را منتهی ظرف سی روز به ضمیمه صورتی حاوی مشخصات بیمه گر اتکایی و حق بیمه متعلق به اداره امور مالیاتی مربوط ارسال و وجه مزبور را به حساب مالیاتی پرداخت نمایند.


ماده 110 :

 اشخاص حقوقی مکلف اند اظهارنامه و ترازنامه وحساب سود و زیان متکی به دفاتر و اسناد و مدارک خود را حداکثر تا چهار ماه پس از سال مالیاتی همراه با فهرست هویت شرکا و سهامداران و حسب مورد میزان سهم‌الشرکه یا تعداد سهام و نشانی‌ هر یک از آنها را به ادارة امور مالیاتی که محل فعالیت اصلی شخص‌حقوقی در آن واقع است تسلیم و مالیات متعلق را پرداخت نمایند. پس از تسلیم اولین فهرست مزبور، تسلیم فهرست تغییرات در سنوات بعد کافی خواهد بود. محل تسلیم اظهارنامه و پرداخت ‌مالیات اشخاص حقوقی خارجی و مؤسسات مقیم خارج از ایران‌که در ایران دارای اقامتگاه یا نمایندگی نمی‌باشند تهران است‌.
حکم این ماده در مورد کارخانه ‌داران و اشخاص حقوقی در دوران معافیت نیز جاری خواهد بود.


تبصره : اشخاص حقوقی نسبت به درآمدهایی که طبق ‌مقررات این قانون نحوه دیگری برای تشخیص آن مقرر شده است ‌مکلف به تسلیم اظهارنامه مالیاتی جداگانه که در فصل‌های مربوط ‌پیش‌بینی شده است نیستند.


ماده 111 :

 شرکت هایی که با تأسیس شرکت جدید یا با حفظ ‌شخصیت حقوقی یک شرکت‌، در هم ادغام یا ترکیب می‌شوند از لحاظ مالیاتی مشمول مقررات زیر می‌باشند:
الف ـ تأسیس شرکت جدید یا افزایش سرمایه شرکت موجود تا سقف مجموع سرمایه‌های ثبت شده شرکت‌های ادغام یا ترکیب ‌شده از پرداخت دو در هزار حق تمبر موضوع ماده (48) این قانون ‌معاف است‌.
ب ـ انتقال دارایی‌های شرکت‌های ادغام یا ترکیب شده به شرکت‌ جدید یا شرکت موجود حسب مورد به ارزش دفتری مشمول ‌مالیات مقرر در این قانون نخواهد بود.
ج ـ عملیات شرکت‌های ادغام یا ترکیب شده در شرکت جدید یا شرکت موجود مشمول مالیات دوره انحلال موضوع بخش مالیات ‌بر درآمد این قانون نخواهد بود.
د ـ استهلاک دارایی‌های منتقل شده به شرکت جدید یا شرکت ‌موجود باید بر اساس روال قبل از ادغام یا ترکیب ادامه یابد.
هـ ـ هرگاه در نتیجه ادغام یا ترکیب‌، درآمدی به هر یک از سهامداران در شرکت‌های ادغام یا ترکیب شده تعلق گیرد طبق‌ مقررات مربوط مشمول مالیات خواهد بود.
و ـ کلیه تعهدات و تکالیف مالیاتی شرکت‌های ادغام یا ترکیب ‌شده به عهدة شرکت جدید یا موجود حسب مورد می‌باشد.
ز ـ آیین نامه اجرایی این ماده حداکثر ظرف شش ماه از تاریخ‌تصویب این اصلاحیه به پیشنهاد مشترک وزارتخانه‌های امور اقتصادی و دارایی و صنایع و معادن به تصویب هیأت وزیران ‌خواهد رسید.


ماده 112 :

حکم ماده (99) و تبصره آن در مورد عملیات‌ پیمانکاری اشخاص حقوقی اعم از ایرانی و خارجی جاری خواهد بود.


ماده 113 :

مالیات مؤسسات کشتیرانی و هواپیمایی خارجی ‌بابت کرایه مسافر و حمل کالا و امثال آنها از ایران به‌طور مقطوع‌ عبارت است از پنج درصد کلیه وجوهی که از این بابت عاید آنها خواهد شد اعم از این که وجوه مزبور در ایران یا در مقصد یا در بین ‌راه دریافت شود.
نمایندگی یا شعب مؤسسات مذکور در ایران موظف اند تا بیستم ‌هر ماه صورت وجوه دریافتی ماه قبل را به اداره امور مالیاتی محل ‌تسلیم و مالیات متعلق را پرداخت نمایند. مؤسسات مذکور از بابت ‌این‌گونه درآمدها مشمول مالیات دیگری به عنوان مالیات بر درآمد نخواهند بود. هرگاه شعب یا نمایندگی‌های مذکور صورت‌های مقرر را به موقع تسلیم نکنند یا صورت ارسالی آنها مطابق واقع نباشد دراین صورت مالیات متعلق براساس تعداد مسافر و حجم محمولات ‌علی‌الرأس تشخیص خواهد شد.


تبصره : در مواردی که مالیات متعلق بر درآمد مؤسسات ‌کشتیرانی و هواپیمایی ایرانی در کشورهای دیگر بیش از 5% کرایه دریافتی باشد با اعلام سازمان ذیربط ایرانی‌، وزارت امور اقتصادی ودارایی موظف است مالیات شرکت‌های کشتیرانی و هواپیمایی تابع‌کشورهای فوق را معادل نرخ مالیاتی آنها افزایش دهد.


ماده 114 :

آخرین مدیر یا مدیران شخص حقوقی مشترکا ًموظف اند قبل از تاریخ تشکیل مجمع عمومی یا سایر ارکان ‌صلاحیت دار که برای اتخاذ تصمیم نسبت به انحلال شخص حقوقی‌ دعوت شده است‌، اظهارنامه‌ای حاوی صورت دارایی و بدهی ‌شخص حقوقی در تاریخ دعوت روی نمونه‌ای که بدین منظور ازطرف سازمان امور مالیاتی کشور تهیه می‌گردد تنظیم و به اداره امور ‌مالیاتی مربوط تسلیم نمایند. اظهارنامه‌ای که حداقل حاوی امضا یا امضاهای مجاز و حسب مورد مهر مؤسسه برطبق اساسنامة ‌شخص حقوقی باشد برای اداره امور مالیاتی معتبر خواهد بود. 


ماده 115 :

 مأخذ محاسبه مالیات آخرین دوره عملیات ‌اشخاص حقوقی که منحل می‌شوند ارزش دارایی شخص حقوقی ‌است منهای بدهیها و سرمایه پرداخت شده و اندوخته‌ها و مانده سودهایی که مالیات آن قبلاً پرداخت گردیده است‌.


تبصره 1 : ارزش دارایی شخص حقوقی نسبت به آنچه قبلاً فروش رفته بر اساس بهای فروش و نسبت به بقیه بر اساس بهای روز انحلال تعیین می‌شود.
تبصره 2 : چنانچه در بین دارایی‌های شخص حقوقی که منحل‌می‌شود، دارایی یا دارایی‌های موضوع فصل اول باب سوم این‌قانون و سهام یا سهم الشرکه یا حق تقدم سهام شرکتها وجود داشته باشد و این دارایی یا دارایی‌ها حسب مورد در هنگام نقل و انتقال قطعی مشمول مقررات ماده (59) و تبصره‌های ماده (143) این قانون باشند، در تعیین مأخذ محاسبه مالیات آخرین دوره ‌عملیات اشخاص حقوقی منحله ارزش دفتری دارایی یا دارایی‌های ‌مذکور جزو اقلام دارایی‌های شخص حقوقی منحل شده منظور نمی‌گردد و معادل همان ارزش دفتری از جمع سرمایه و بدهی‌ها کسر می‌گردد. مالیات متعلق به دارایی یا دارایی‌های مزبور حسب ‌مورد بر اساس مقررات ماده (59) و تبصره‌های ماده (143) این ‌قانون تعیین و مورد مطالبه قرار می‌گیرد.
تبصره 3 : آن قسمت از اموال اشخاص حقوقی منحل شده که ‌بر اساس مقررات فوق در تاریخ انحلال مشمول مالیات مقطوع ‌موضوع ماده (59) و تبصره‌های ماده (143) این قانون باشند در اولین نقل و انتقال بعد از تاریخ انحلال مشمول مالیات نخواهند بود.


ماده 116 :

مدیران تصفیه مکلف اند ظرف شش ماه از تاریخ انحلال (تاریخ ثبت انحلال شخص حقوقی در اداره ثبت شرکتها) اظهارنامه مالیاتی مربوط به آخرین دوره عملیات شخص حقوقی را براساس ماده (115) این قانون تنظیم و به اداره امور مالیاتی مربوط ‌تسلیم و مالیات متعلق را پرداخت نمایند.


تبصره : مالیات آخرین دوره عملیات اشخاص حقوقی که ‌منحل می‌شوند با رعایت تبصره (2) ماده (115) این قانون به نرخ‌ مذکور در ماده (105) این قانون محاسبه می‌گردد.


ماده 117 :

اداره امور مالیاتی مکلف است برابر مقررات این قانون ‌به اظهارنامه مربوط به آخرین دوره عملیات اشخاص حقوقی خارج ‌از نوبت رسیدگی نموده و در صورتی که به مندرجات آن اعتراض ‌داشته باشد حداکثر ظرف یک سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه‌، مالیات متعلق را به موجب برگ تشخیص تعیین و ابلاغ نماید وگرنه ‌مالیات متعلق به اظهارنامه تسلیمی به وسیله مدیران تصفیه قطعی‌تلقی می‌گردد. در صورتی که بعداً معلوم گردد اقلامی از دارایی ‌شخص حقوقی در اظهارنامه ذکر نشده است نسبت به آن قسمت که ‌دراظهارنامه قید نشده است در مهلت مقرر در تبصره ماده (118) این ‌قانون‌، مالیات مطالبه خواهد شد.


ماده 118 :

تقسیم دارایی اشخاص حقوقی منحل شده قبل از تحصیل مفاصا حساب مالیاتی یا بدون سپردن تأمین معادل میزان ‌مالیات مجاز نیست‌.


تبصره : آخرین مدیران شخص حقوقی در صورت عدم تسلیم ‌اظهارنامه موضوع ماده (114) این قانون یا تسلیم اظهارنامه خلاف ‌واقع و مدیران تصفیه در صورت عدم رعایت مقررات موضوع ماده (116) ‌این قانون و این ماده و ضامن یا ضامن‌های شخص حقوقی و شرکای ضامن (موضوع قانون تجارت‌) متضامناً و کلیه کسانی که ‌دارایی شخص حقوقی بین آنان تقسیم گردیده به نسبت سهمی که از دارایی شخص حقوقی نصیب آنان شده است مشمول پرداخت ‌مالیات و جرایم متعلق به شخص حقوقی خواهد بود به شرط آن که ‌ظرف مهلت مقرر در ماده (157) این قانون از تاریخ درج آگهی انحلال در روزنامه رسمی کشور مطالبه شده باشد.